Pratiksha's........

Wednesday, 21 March 2012

तरीही जगणं आहेच... (Tarihi Jagne Aahech)

डोळ्यात समुद्र दाटलेला,
आजूबाजूला विहीरी आटलेल्या
हाती फक्त प्रतिक्षा,तरीही जगणे आहेच..

शेतात नाही पीक
शाश्वत फक्त भूक
तरीही जगणं आहेच

कधी जातात औषधाविना,
तर कधी चुकीच्या औषधामुळे,
घराघरातील कोवळी मुलं
तरीही जगणं आहेच.....

गरीबाई, महागाई, भ्रष्टाचार,
यामुळे खचले फार
झालो जरी उदास फार
तरीही जगणं आहेच

माणूस करतोय माणुसकीवर वार
सैतान झालाय मनावर स्वार
आणि नाती म्हणजे निव्वळ व्यवहार,
तरीही जगणं आहेच

जगणं झालं महाग
मरण जरी स्वस्त,
हे जरी असलं सत्य
तरीही जगणं आहेच,
तरीही जगणं आहेच...........

Friday, 9 March 2012

It Takes Courage

It takes strength to be firm, 
It takes courage to be gentle.  

It takes strength to conquer, 
It takes courage to surrender.  

It takes strength to be certain, 
It takes courage to have doubt.  

It takes strength to fit in, 
It takes courage to stand out.  

It takes strength to feel a friend's pain, 
It takes courage to feel your own pain.  

It takes strength to endure abuse, 
It takes courage to stop it.  

It takes strength to stand alone, 
It takes courage to lean on another.  

It takes strength to love, 
It takes courage to be loved.  

It takes strength to survive, 
It takes courage to live. 

- Author Unknown

Tuesday, 28 February 2012

Golden Lines - ‘મુખવાસ’

[1] ઉતાવળે પરણીને આપણે નિરાંતે પસ્તાઈએ છીએ !
[2] ભેગા થવું એ શરૂઆત છે,ભેગા રહેવું તે પ્રગતિ છે,પરંતુ ભેગા મળી કામ કરવું તે સફળતા છે.
[3] ‘નથી’ તેની ચિંતા છોડશો તો ‘છે’ તેનો આનંદ માણી શકશો.

[4] જીભ કદાચ તોતડી હશે તો ચાલશે, પરંતુ તોછડી હશે તો નહિ ચાલે.

[5] મેળવજો નીતિથી,વાપરજો પ્રીતિથી, ભોગવજો રીતિથી, તો બચી જશો દુર્ગતિથી.

[6] દુશ્મન કરતાં દોસ્તને માફ કરી દેવાનું કામ વધુ કપરું છે…!!

[7] જરૂર કરતાં વધારે જમવું એટલે સ્મશાનમાં જવું !

[8] પત્નીની વાત પતિ ખરેખર સાંભળતો ત્યારે હોય છે, જ્યારે પોતાની પત્ની ઉચ્ચારતી ન હોય તેવો શબ્દેશબ્દ એ સમજી જતો હોય !

[9] લગ્ન જીવન સફળ બનાવવા માટે અનેક વાર પ્રેમમાં પડવું જરૂરી છે –હંમેશા એની એ વ્યક્તિ સાથે.

[10] માતાનું હૈયું એ શિશુની શાળા છે.

વીણેલા મોતી

પથ્થર પ્રતિમા બન્યો
એ જોઈ હૈયું હરખી ગયું,
પણ... પ્રતિમાને પૂજનારો પથ્થર જ રહ્યો,

એ જોઈને દિલ રડી પડયું.........

"શ્વાસ અને વિશ્વાસ એકજ વાર ટુટે છે

શ્વાસ ટુટવાથી જીવનું મ્રુત્યુ થાય છે અને

વિશ્વાસ ટુટવાથી જીવનનું મ્રુત્યુ થાય છે."

માનવ સંવેંદનાઓનો છે

આ જનજાળ..
સરવાળે બેસાડેલા સંબંધોની મીઠી પાળ...

ઉધારે રહેતી મદદને ના ગણો ઉપકાર..

બસ મનનો થાક ઓછો કરો

ઉતરી જશે બધો ભાર..

દરિયો ભલે ને માને કે પાણી અપાર છે,
એને ખબર નથી કે નદીનું ઉધાર છે.

GOING BEYOND THE LAW OF ATTRACTION

Our mind is in a constant dialogue with itself, sending out messages that will create our living experience according to our present perceptions. This mental chatter is our consciousness deciding whether or not we should have this or that, whether to run to or from, whether to think this or that, and what we are going to do next.

Our brain is incessantly working, the complex organic electric signals generated by our inner self, even when we are dreaming. What we perceive now as true and good for us, is instantly converted into a powerful energy. This force will support all actions, people and experiences, for what we think, at this very moment in time, are our personal needs or desires. And le voilà, we sent out our message into the cosmos. These thoughts are a powerful energy that will seek out and connect us with a similar, complementary twin force. This is what we call The Law of Attraction.

Did you ever stop to think about all the people, incidents and experiences that have come into your life? People come into your life for "a reason, a season and a lifetime", says the old prayer. But, why? This doesn't happen by sheer coincidence. In this instance, you have to look beyond the Law of Attraction for the reason. Someone is in your life because you have expressed, either consciously or subconsciously to yourself, a need or a wish.

कणा

‘ओळखलत क सर माला?’ पावसात आला कोणी,
कपडे होते कर्दमलेले, केसांवरती पाणी.

क्षणभर बसला नंतर हसला बोलला वरती पाहून,

‘गंगामाई पाहुणी आली, गेली घरट्यात राहुन’.

माहेरवाशिणीसारखी चार भिंतीत नाचली,

मोकळ्या हाती जाईल कशी, बायको मात्र वाचली.

भिंत खचली, चूल विझली, होते नव्हते नेले,

प्रसाद म्हणून पापण्यांवरती पाणी थोडे ठेवले.

खिशाकडे हात जाताच हसत हसत उठला
‘पैसे नकोत सर’, जरा एकटेपणा वाटला.
कारभारणीला घेउन संगे सर आता लढतो आहे
पडकी भिंत बांधतो आहे, चिख्लगाळ काढतो आहे ,
मोडून पडला संसार तरी मोडला नाही कणा
पाठीवरती हात ठेउन, तुम्ही फक्‍त लढ म्हणा !
- कुसुमाग्रज